Wie wij zijn
En wat we hier doen. Eerlijk: dat weten we zelf nog niet helemaal. Feit is dat we de stad verruild hebben voor een oude hoeve en een lap grond in Zevergem. En dat deze plek ons zo veel geeft, dat we graag iets teruggeven.
Daar dient ons veld aan de Weldendreef voor: plek maken voor wat goed is. Een jaarlijks concert op 21 maart, om de lente te vieren. Een pluktuin met tulpen, het schoonste ‘on’kruid en zonnebloemen. Oude graansoorten, geteeld om brood mee te bakken dat geen extra’s hoeft.
Wat het komende seizoen wordt, is altijd een beetje een vraag. Maar een waar we ons graag over buigen.
Jules en Jill
elk seizoen wat anders
Welden is ons antwoord op de vraag wat je allemaal met een veld kan doen. Spelen en telen wat ons en anderen blij maakt. Meestal omdat het lekker is, soms omdat het nuttig is.
-
Méér tulpen, willen we. We recuperen bollen van vorig jaar, vullen aan met flink wat speciallekes en planten aan in de vorm van Il Terzo Paradiso, een kunstwerk van de Italiaanse kunstenaar Michelangelo Pistoletto.
Voor de zomer zaaien we drie lange stroken wild uiteenlopende zonnebloemen. Hoe meer soorten, hoe liever. -
Toen Jules nog een paar appels groot was, plantten zijn ouders tulpenbollen. Zouden wij dat dan ook niet kunnen? We reden naar dezelfde bio kweker in Lisse waar Jules ouders ooit aanklopten en plantten ze in twee eenvoudige rijen.
Graan wilden we ook. Via de IJzerkotmoelen kwamen we bij Boer Thijs van het Pajotse Granennetwerk uit, die ons voorzag van oude rassen. We zaaiden Champagne Barbu, spelt en een populatie van verschillende graanrassen. Daar maakten we bloem van, en binnenkort bier. -
Je eigen isolatie kweken, dat kan. We zaaiden het hele hectare in met hennep, lieten dat vier meter boven ons hoofd torenen en trokken het op balen. Die zijn nu verwerkt tot isolatie, die klaarligt voor de verbouwing van de schuur.